از گذاشتن یخ روی بیضه‌ها تا اهدای خون؛ افسانه‌هایی درباره افزایش تعداد اسپرم مردان

سایمون هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شود، به سونا می‌رود. او می‌گوید گرما به او کمک می‌کند سموم را از طریق عرق کردن، دفع کند و این کار عملکرد اسپرمش را بهبود می‌بخشد، اما برای محافظت در برابر گرما به مراقبت بیشتری نیاز دارد.

او به بخش جهانی بی‌بی‌سی گفت: «من از کیسه یخ استفاده می‌کنم؛ اسمش چیل ناتس است و آن را روی بیضه‌هایم قرار می‌دهم تا تعداد اسپرم‌هایم بالا بماند.»

همه این‌ها بخشی از برنامه او برای تقویت اسپرم است؛ برنامه‌ای که با وجود نبود شواهد طبی برای اثبات مؤثر بودن آن، همچنان از آن پیروی می‌کند.

این مرد ۲۸ ساله اهل میامی در ایالت فلوریدا، همچنین مطمئن می‌شود که هر روز در معرض نور خورشید قرار بگیرد و به طور منظم ورزش کند. او آبی را می‌نوشد که از فیلتر میکروپلاستیک عبور کرده است و برای پرهیز از تاثیر احتمالی سموم، شورت نخی می‌پوشد.

اما سایمون فعلا قصد ندارد بچه‌دار شود و حتی شریک زندگی هم ندارد. نگرانی اصلی او این است که پایین بودن تعداد اسپرم چه تاثیری می‌تواند بر سلامت او بگذارد.

او می‌گوید: «باروری پایین می‌تواند بر عملکرد غدد درون‌ریز، سطح تستوسترون یا سایر هورمون‌ها تاثیر بگذارد و این موضوع ترس بزرگی برای من است.»

با این حال اگرچه عملکرد دستگاه غدد درون‌ریز بر تعداد اسپرم تاثیر می‌گذارد، باروری پایین به طور مستقیم عملکرد غدد درون‌ریز یا سطح تستوسترون را مختل نمی‌کند.

سایمون یکی از شمار فزاینده مردانی است که علاقه زیادی به افزایش تعداد اسپرم خود پیدا کرده‌اند. در سراسر جهان، هشتگ‌های مرتبط با باروری مردان، مانند #malefertility،#semenanalysis و #sperm، در تیک‌تاک و انستاگرام صدها میلیون بازدید داشته‌اند و بزرگ‌ترین انجمن‌های ردیت که بر باروری مردان متمرکز هستند، از ماه جنوری تاکنون سه برابر شده‌اند.

متخصصان باروری مردان در نقاط مختلف جهان می‌گویند که شاهد افزایش شمار مردانی بوده‌اند که درخواست آزمایش مایع منی کرده و درباره آینده باروری خود ابراز نگرانی کرده‌اند.

به باور آنان، این موضوع تا حدی ناشی از افزایش استفاده از درمان‌های جایگزین تستوسترون (TRT) و استروئیدها، و همچنین نگرانی درباره سموم محیطی است؛ عواملی که همگی ممکن است هورمون‌های مربوط به باروری را مختل کنند.

پروفیسور سوکس مینهاس، متخصص باروری در بریتانیا، می‌گوید این توجه، مزایا و معایب همزمان دارد.

او می‌گوید: «مهم است که ناباروری مردان بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. اما آیا بی‌دلیل به این نگرانی دامن می‌زنیم؟»

به گفته او همزمان صنعتی از اینفلوئنسرها و محصولات نیز در پاسخ به این نگرانی در حال شکل‌گیری است و از این اضطراب سود می‌برد.

سایمون که اصالت ونزویلایی - امریکایی دارد، مانند بسیاری از افراد دیگر نخستین بار از طریق شبکه‌های اجتماعی با این موضوع آشنا شد. اما او هنوز اسپرم خود را آزمایش نکرده و دلیل مشخصی هم برای نگرانی درباره سلامت خود ندارد.

او می‌گوید: «به طور کلی از این موضوع می‌ترسم. برای همین تصمیم گرفته‌ام از باروری خود محافظت کنم.»

سایمون می‌گوید آنچه که برایان جانسون، اینفلوئنسر حوزه سلامت منتشر می‌کند، باعث شد «واقعا به باروری خود اهمیت بدهد».

در شرایطی که تعداد اسپرم در سراسر جهان به طور چشمگیری در حال کاهش توصیف می‌شود، برایان جانسون، میلیاردر سابق سیلیکون ولی، ادعا می‌کند تعداد اسپرم او چهار برابر میانگین است.

او برنامه استفاده از سونا و کیسه یخ را به عنوان اقداماتی برای افزایش تستوسترون و تعداد اسپرم تبلیغ می‌کند؛ اقداماتی که سایمون نیز از آن‌ها پیروی می‌کند.

مطالب منتشر شده توسط آقای جانسون که بیش از شش میلیون دنبال‌کننده دارد، مشتریان بالقوه را به وب‌سایت او به نام «بلو پرینت» هدایت می‌کند؛ جایی که او مکمل‌های غذایی می‌فروشد.

او تنها فردی نیست که چنین توصیه‌هایی ارائه می‌دهد. دیگر برنامه‌هایی که اینفلوئنسرها بدون وجود شواهد طبی تبلیغ کرده‌اند، شامل مصرف برخی مکمل‌ها، نوردرمانی با نور سرخ و اهدای خون برای «فیلتر کردن» میکروپلاستیک‌ها از بدن است.

محتوای تولید شده توسط این اینفلوئنسرهای حوزه سلامت همزمان با افزایش بحث‌ها درباره کاهش نرخ زاد و ولد در ۱۱۰ کشور منتشر می‌شود.

رابرت اف کندی جونیور، وزیر صحت امریکا، نیز اخیرا از «بحران باروری» سخن گفت و استدلال کرد که در سال ۱۹۷۰ «مردان دو برابر نوجوانان امروز اسپرم داشتند».

هیچ شواهد علمی وجود ندارد که نشان دهد نوجوانان امروز تعداد اسپرم کمتری نسبت به مردان سال ۱۹۷۰ دارند. همچنین اگرچه برخی تحلیل‌های گسترده از پژوهش‌های گذشته از کاهش قابل توجه تعداد اسپرم در جهان از دهه ۱۹۷۰ حکایت دارد، این حوزه همچنان به اندازه کافی مورد پژوهش قرار نگرفته است. به همین دلیل، علت‌های کاهش تعداد اسپرم و تاثیر آن بر نرخ کلی زاد و ولد همچنان روشن نیست.

در همین حال اینفلوئنسرهای نزدیک به فضایی که مسایل مردان را بررسی می‌کنند، مانند اندرو هوبرمن، در پادکست‌های خود درباره کاهش تعداد اسپرم مردان صحبت کرده‌اند و جو روگن نیز درباره «فروپاشی قریب‌الوقوع جمعیت» هشدار داده است.

برای کاهش نرخ زاد و ولد، دلایل بسیاری غیر از توانایی زیستی وجود دارد؛ مساله‌ای که از هر هفت زوج در جهان، یک زوج را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مسائل اقتصادی و اجتماعی نیز به طور مداوم از عواملی عنوان می‌شوند که افراد را از بچه‌دار شدن منصرف می‌کنند.

پروفیسور چانا جایاسنا، متخصص غدد درون‌ریز تولید مثل در کالج امپریال، معتقد است اگرچه نگرانی‌های معتبری در این زمینه وجود دارد، اما این ادعاها در شبکه‌های اجتماعی بیش از اندازه بزرگ‌نمایی شده‌اند.

او می‌گوید: «چالش‌هایی وجود دارد، اما هنوز به هیچ وجه مشخص نیست که علت‌های آن دقیقا چیست.»

لوکاس، متخصص طب طبیعی، یکی از اینفلوئنسرهای حوزه سلامت است که محتوای او شامل هشدارهایی درباره نرخ باروری است.

او به بی‌بی‌سی گفت: «ما با یک همه‌گیری جهانی روبه‌رو هستیم. کاهش باروری در همه جا دیده می‌شود.»

او همچنین در یوتیوب، این ادعای گمراه‌کننده را مطرح کرده است که همه مردان تا ۳۳ سال دیگر نابارور خواهند شد.

او دوره‌های آموزشی انترنتی می‌فروشد، مشاوره فردی ارائه می‌دهد و برای مردانی که به دنبال افزایش تستوسترون و باروری هستند، مکمل‌های غذایی عرضه می‌کند.

محتوای او در شبکه‌های اجتماعی، که برخی برنامه‌های تائیدنشده افزایش باروری را تبلیغ می‌کند، به طور گسترده منتشر شده است.

او می‌گوید: «به مردها توصیه می‌کنم یک کیسه یخ را روی لباس زیرشان، دو تا سه بار در روز و هر بار حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قرار دهند»، و مدعی است که برخی از مراجعانش به او گفته‌اند شریک زندگی‌شان پس از انجام این کار باردار شده است.

برخی از دنبال‌کنندگان او نیز بنا به توصیه او، نور سرخ روی بیضه‌های خود می‌تابانند.

او ادعا می‌کند: «این موضوع هنوز مقدماتی است. اما فکر می‌کنم راهبردی است که به اندازه کافی امیدبخش هست که تا زمانی که به فرد آسیبی وارد نکند، ارزش امتحان کردن داشته باشد.»

وقتی درباره اثبات‌نشده بودن توصیه‌هایش از او سوال شد، لوکاس گفت معتقد است این روش «مداخله‌ای امیدوارکننده» است، اما دوست دارد پژوهش‌های بیشتری در این زمینه انجام شود.

لوکاس همچنین تغذیه سالم، خواب کافی و ورزش را توصیه می‌کند؛ اقداماتی که پشتوانه علمی محکمی دارند.

پروفیسور جایاسنا می‌گوید: «این کار فوق‌العاده خطرناک است. برخی از این داروها می‌توانند باعث لخته شدن خون شوند و حتی موجب رشد بافت سینه شوند؛ مشکلی که اگر به موقع درمان نشود، می‌تواند تغییر شکل دائمی ایجاد کند.»

ما با هفت مرد از نقاط مختلف جهان گفت‌وگو کردیم که همگی پس از مصرف درمان جایگزین تستوسترون (TRT)، برای بازگرداندن باروری خود از «استک‌های» باروری استفاده می‌کردند. از آنجا که خرید اینترنتی داروهایی مانند استروئیدها غیرقانونی است، آن‌ها خواستند هویتشان فاش نشود.

یکی از آن‌ها به من گفت تصور می‌کند وقتی «دوز بالایی از HMG وHCG» [داروهای قوی باروری] مصرف کند، صاحب «فرزندان زیادی» خواهد شد.

فرد دیگری گفت: «مطمئنم بعد از مصرف استکم بچه‌دار می‌شوم.»

جمال که این نام واقعی او نیست، برای بدنسازی از دوزهای بالای تستوسترون و استروئید استفاده می‌کرد؛ اقدامی که باروری او را کاهش داد. اواخر سال گذشته، زمانی که او و شریک زندگی‌اش به بچه‌دار شدن فکر کردند، مصرف این داروها را متوقف کرد.

او توصیه‌های مربوط به باروری را از مردانی پیدا کرد که مانند خودش همین داروها را مصرف کرده بودند؛ توصیه‌هایی که در انجمن‌های انترنتی و یوتیوب منتشر شده بود و «استک‌های تضمینی باروری» را پیشنهاد می‌کردند.

جمال می‌گوید: «مردم در اینترنت می‌گفتند این‌طوری مصرفش کن، باید این کار را انجام بدهی. می‌دانم احتمالا مراجعه به متخصص غدد درون‌ریز راه بهتری بود، اما من واقعا این داروها را از طریق بعضی از همین سایت‌ها خریدم.»

وقتی این روش‌ها کمکی نکرد، او به سراغ درمان تخصصی رفت و با پروفیسور جایاسنا ملاقات کرد. جمال تا پیش از آن نمی‌دانست مصرف این «استک‌های» باروری بدون نظارت پزشکی می‌تواند خطرناک باشد.

جمال توضیح می‌دهد: «اگر وارد مسیر مصرف استروئیدهای آنابولیک شوید، اساسا می‌پذیرید کاری که انجام می‌دهید برای سلامتی‌تان مضر است و این خطر را قبول می‌کنید. دیگر واقعا نگران عوارض داروهایی مثل HCG نیستید.»

به توصیه پروفیسور جایاسنا، جمال مصرف همه داروها، از جمله استک باروری را متوقف کرده است.

شش ماه بعد، سطح طبیعی تستوسترون او در حال بهبود است، اما هورمونی که تولید اسپرم را تحریک می‌کند همچنان پایین است. با این حال او و پروفسور جایاسنا امیدوارند این وضعیت نیز بهبود پیدا کند.

پروفسور جایاسنا هشدار می‌دهد که اگرچه افزایش آگاهی درباره باروری مردان اتفاق مثبتی است، اما همزمان خلایی در زمینه اطلاعات معتبر ایجاد کرده است؛ به این معنا که مردانی مانند جمال، چون همیشه دسترسی آسان به متخصصان ندارند، توصیه‌های اینفلوئنسرها را دنبال می‌کنند.

او می‌افزاید: «در بهترین حالت، این توصیه‌ها ممکن است حواس آن‌ها را از انجام کارهایی که واقعا می‌تواند کمک‌کننده باشد پرت کند و در بدترین حالت، ممکن است آن‌ها را به انجام کارهایی سوق دهد که زیان‌بار است.»