یک بوتل شراب، یک مستری و یک ترفند ساده؛ راز اختراع ابزار کمک به زایمان

یک روز خزانی در سال ۲۰۰۶ ایده‌ای به ذهن جورج اودون رسید. این اولین باری نبود که این ایده به ذهن این مستری آرجانتینی می‌رسید، اما این بار چیزی متفاوت بود.

این ایده ربطی به کارهای روزمره او مانند ترمیم بریک وسایط نقلیه و میزان کردن تایرها نبود که در ترمیم‌گاهش در بونس آئیرس انجام می‌داد.

جورج همسرش را صدا کرد: «مارسیلا، ببین! بشنو!»

او به بی‌بی‌سی مندو گفت که به همسرش گفته است: «این می‌تواند تولد نوزاد را راحت‌تر بسازد.»

پس از دو دهه، ایده اودون به وسیله‌ای تبدیل شده که زایمان زنان را راحت‌ ساخته و خطر مرگ نوزاد و مادر به وسیله ابزاری که تاکنون نیز در بخش‌های زایمان شفاخانه‌ها استفاده می‌شوند را، کاهش می‌دهد.

این وسیله همچنان نیاز به مراقبت‌های پر هزینه و عملیات‌هایی مانند سیزارین را کاهش می‌دهد.

پس از آزمایش‌ها در ارجنتاین، اودون اسیست که به نام مخترعش نام‌گذاری شده است در ۴۰ شفاخانه در پنج کشور اروپایی استفاده شده است.

بر اساس اطلاعاتی که شرکت سازنده این وسیله و مقام‌های بریتانیایی می‌دهند این وسیله در ۳۰۰ مورد زایمان مورد استفاده قرار گرفته است.

«به ندرت چیزی را احساس کردم»

بر اساس اطلاعات ویب‌سایت شرکتی که این وسیله را تولید می‌کند، اودین اسیست دستگاه باد شونده است که برای تسهیل زایمان استفاده می‌شود. این وسیله بدیل راحت‌تری نسبت به وسایل دیگر مانند فورسپس فلزی یا دستگاه مکش است.

ایمیلی هتُن داکتر بریتانیایی به برنامه «ومن هور» بی‌بی‌سی گفت:«این وسیله کیسه نرم بادی است که ما به دور سر نوزاد قرار می‌دهیم.»

شرکت سازنده این وسیله می‌نویسد زمانی که این وسیله با باد پر می‌شود، سر نوزاد را در برگرفته و نیروی مکشی ملایمی ایجاد می‌کند که مکمل تلاش مادر هنگام زایمان است.

متخصص زنان و زایمانی که مسئول آزمایش کلینیکی این وسیله در شفاخانه سوت‌مید در بریستول بریتانیا است، می‌گوید: «این وسیله بادی با گرفتن سر نوزاد آن را به سمت کانال ولادی هدایت می‌کند و با دست‌گیرهایی وصل است که می‌شود با آن زایمان را مدیریت کرد.»

زمانی که سر نوزاد از بطن مادر بیرون می‌شود، وسیله از سر نوزاد جدا شده و به نوزاد امکان می‌دهد که برای اولین بار نفس بکشد.

ایلا رادفورد، یک زن بریتانیایی که در جریان زایمانش از این وسیله استفاده شد، می‌گوید: «من تقریبا بعد از زحمات طولانی داروی بی‌حسی گرفتم و تقریبا هیچ چیزی حس نکردم.»

او تأکید می‌کند: «خیلی خوشایند بود. اگر دفعه بعد گزینه‌ای داشته باشم صد درصد آن را انتخاب خواهم کرد.»

این مادر افزود: «این منطقی تر است که به جای کشیدن سر نوزاد،‌ این وسیله باد شود و عضلات واژن از نوزاد دور نگهداشته شود.»

داکتر هتُن با تأیید این اظهارات گفت: «این اولین اختراع در زمینه زایمان از ۱۹۵۰ تاکنون است.»

همه چیز با یک ترفند آغاز شد

اودون اعتراف می‌کند که این ایده در پی نگرانی از خطرات هنگام زایمان شکل نگرفته است.

در ۲۰۲۳، به أساس آمار سازمان جهانی صحت، ۲۶۰ هزار زن در سراسر جهان در پی مشکلات ناشی از بارداری و زایمان جان باختند.

همچنین‌، در این سال حدود یک میلیون نوزاد در ۲۴ ساعت اول زندگی شان جان سپردند.

آقای اودون به بی‌بی‌سی گفت: «این همه با ترفندی آغاز شد که یک کارمندم هنگام بیرون کردن سرپوش چوبی از بوتل، استفاده کرد. فکر کردم که او شاید بوتل را بشکند.»

او می‌گوید: «اما (کارمندم) یک کیسه کوچک را گرفت، در بوتل گذاشت، با هوا پف کرد، کش کرد و سرپوش چوبی بیرون شد. من از آن گیره بادی و میکانیزم نوار نقاله متعجب شدم.»

اما اودون چگونه ایده بیرون کردن سرپوش بوتل را با زایمان ارتباط داد؟ او می‌گوید از لطف و عنایت خداوند بوده است. او افزود: «حقیقت این است که چیزی که به رخ داد معجزه بود، چرا که من در بارداری هیچ یک از اعضای خانواده یا دوستان مشکلی ندیده بودم.»

چند روز بعد، اودون با دوستش کارلوس مودینا که انجنیر بود این ایده را با داکتری از شفاخانه آرجنتاین شریک کردند، و اندکی بعد این وسیله به دست ماریو میریالدی متخصص زنان و زایمان افتاد که در آن زمان رئیس بخش سلامت باروری در سازمان جهانی صحت بود.

میریالدی اعتراف می‌کند که اولین بار که این وسیله را در جریان وقفه در کانگرس سازمان جهانی صحت دید، متعجب شد.

این داکتر ایتالیایی که حالا داکتر ارشد سلامت مادران و نوزادان است به بی‌بی‌سی موندو گفت: «از دو جنبه این ابراز متعجب شدم، سادگی و ایمنی آن.»

او می‌افزاید: «به سادگی استفاده می‌شود، که قابلیت استفاده از سوی متخصصان و قابله‌ها را دارد. امری که به نقاطی با سیستم صحی ضعیف‌تر نیز امکان دسترسی کامل را می‌دهد.»

داکتر میریالدی در رابطه به ایمنی استفاده از این ابراز می‌گوید که ماده نرمی که در ساخت این وسیله کار گرفته شده خطرهای مرتبط با فورسپس، مکش زایمانی و سیزارین را کاهش می‌دهد.

او می‌افزاید: «تاکنون نوزادانی که با کمک این ابراز تولد شده اند، بدون کبودی، تجمع خون و جراحت‌هایی که پس از استفاده از ابزارهای دیگر ممکن است رخ دهد، بوده اند.»

خطر به مادران و کودکان

داکتر میریالدی می‌گوید با آن‌که استفاده از وکیوم مکشی و فورسپس‌ها ایمن است اما مانند هر شیوه عملیات دیگر خطرهایی به همراه دارند.

او می‌افزاید: «برخی جراحت‌هایی به وجود می‌آیند که در بیشتر مواقع ظرف چند روز التیام می‌یابند اما در موارد نادر تأثیرات دایمی خواهند داشت.»

براساس اطلاعات کتابخانه ملی پزشکی امریکا، در کاناد از هر ۱۰۵ مورد زایمان که به کمک فورسپس انجام می‌شوند، نوزادان را دچار آسیب‌های شدید می‌سازد.

اما این تنها نوزادان نیستند که آسیب می‌بینند،‌ مادران نیز رنج می‌برند.

یک کلینیک در ایالات متحده امریکا می‌گوید که ۱۰درصد ولادت‌هایی که با استفاده از فورسپس انجام می‌شوند، مادران در آن دچار پارگی‌های رکتومی می‌شوند.

مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۲ در مکسیکو انجام شده، نشان می‌دهد که از ۴۶۷ مورد زایمان که در آن از فورسپس استفاده شده است، ۳۸ و نیم درصد زنان پارگی و حدود ۶۰درصد نوزادان جراحت‌های ناشی از زایمان داشتند.

در سال ۲۰۲۵، اودوین اسیست مدرکی دریافت کرد که تصدیق می‌کند استفاده از این ابزار هنگام زایمان ایمن است.

اما برخلاف دیگر ابزار ها این وسیله یکبار مصرف است.

داکتر میریالدی می‌گوید که این ابراز پس از استفاده باید دور انداخته شود چرا که نیاز به استریل سازی با اشعه گاما دارد. او می‌گوید: «از آنجا که برای مراقبت از مادر و نوزاد با مواد نرم ساخته شده بنابر این استفاده مجدد از آن بدون خطر عفونت ممکن نیست.»

بر أساس آمار سازمان سلامت مادران و نوزادان قیمت هر دستگاه تا ۳۳۵ دالر امریکایی می‌رسد.

مخترع دیوانه

جورج اودون از نتایجی که با اختراعش به دست‌آورده، راضی به نظر می‌رسد.

او می‌گوید: «در آزمایش‌هایی که در آرجانتین و اروپا انجام شده، هیچ کودکی جراحت برنداشته است.»

داکتر هتُن می‌گوید: «این خارق‌العاده است چرا ما قبلا در باره اش فکر نکردیم.» او می‌گوید که از تابستان امسال به تمام زنان پیشنهاد خواهند کرد.

جورجی جکوبس یکی از باشندگان بریستول که از این ابزار در زایمان بیمارانش استفاده کرده، می‌گوید: «عجیب به نظر می‌رسد که تاکنون از روش‌هایی استفاده می‌کنیم که تاریخ شان گذشته شده است.»

میریالدی می‌گوید: « به اضافه بریتانیا، اسپانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان این وسیله به ایتوپیا نیز فرستاده شده است که در آن‌جا نیز نتایج مشابهی به دست آمده است.»

اودون می‌گوید که هیچ‌گاهی به دنبال منفعت بردن از اختراعش نبوده است.

او می‌گوید: «وقتی چیزی اختراع می‌کنی به نحوی دیوانه هستی. اگر این ایده همیشه وجود داشته است چرا من اختراعش کردم؟ چرا تاکنون داکتری به فکرش نرسیده است؟»

جورج اودون پس از فروش تعمیرگاهش حالا دوران بازنشستگی‌اش را در یوروگوای می‌گذراند. اما می‌گوید که هیچ‌گاهی دست از خلق کردن بر نمی‌دارد.

او گفت: «مستری، نجار، معمار... ما همه خالق چیزی هستیم.»

گزارش تکمیلی جسمین کیتبوا فولی