«مسابقات پیشرفته»؛ بازی‌هایی شبیه المپیک و جایی که دوپینگ آزاد است

بیلبوردهای غول‌پیکر زیر آفتاب سوزان شهر لاس‌وگاس عبارت «پیشرفته زندگی کنید» را تبلیغ می‌کنند و هم‌زمان، صدای بم و رسای یک گزارشگر ورزشی به گوش می‌رسد که ظاهرا دارد بن پراود، شناگر بریتانیایی و چند ورزشکار دیگر را معرفی می‌کند.

این گزارشگر در حال تمرین اجرای خود در یک ورزشگاه روباز تازه تاسیس است که میزبان یکی از جنجالی‌ترین رویدادهای تاریخ ورزش مدرن بود؛ رقابت‌هایی موسوم به «مسابقات پیشرفته» که دور اول آن روز یکشنبه ۲۴ ماه ۲۰۲۶ در آمریکا برگزار شد.

برای شناخت این مسابقات کافی است المپیکی را در نظر بگیرید که استروئیدها در آن آزاد هستند.

در طول این مسابقات ده‌ها ورزشکار نخبه با استفاده از داروهای نیروزا برای ثبت رکوردهای جهانی تازه در دوومیدانی، وزنه‌برداری و شنا رقابت کردند.

در مجموع حدود ۲۵ میلیون دلار جایزه نقدی برای برندگان این مسابقات در نظر گرفته شده بود و جدای از آن شرکت‌کنندگان در صورت شکستن رکوردهای جهانی در برخی از رشته‌ها، پاداشی یک میلیون دلاری هم دریافت می‌کردند.

پاداشی که فرد کرلی، دونده سرعت آمریکایی، به آن چشم دوخته بود اما ناکام ماند. او در این مسابقات نفر اول رشته دوی ۱۰۰ متر سرعت مردان شد اما نتوانست رکورد جهان را که در اختیار یوسین بولت است، بشکند.

شرکت‌کنندگان در این مسابقات تنها اجازه دارند داروهایی را مصرف کنند که قانونی و به تایید سازمان غذا و داروی آمریکا رسیده باشد. با این حال، موادی مانند تستوسترون و هورمون رشد انسانی -که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مصرف آن‌ها را ممنوع کرده - در نه‌تنها در این مسابقات جرم نیستند، بلکه برگزار‌کنندگان آن ورزشکاران را به استفاده از آن‌ها تشویق می‌کنند و این مواد برای فروش هم عرضه می‌شوند.

آرون دیسوزا و ماکسیمیلیان مارتین، کارآفرینان این حوزه، این پروژه را در سال۲۰۲۳ میلادی راه انداختند. پروژه‌ای که توانست سرمایه‌گذاران برجسته‌ای از جمله پیتر تیل، میلیاردر آمریکایی و یکی از بنیانگذاران غول پرداخت دیجیتال «پی‌پال» و دونالد ترامپ جونیور را به خود جذب کند.

متخصصان سلامت هشدار می‌دهند که استروئیدهای آنابولیک و هورمون‌های رشد می‌توانند در کنار خطرات دیگر، باعث سکته مغزی و آسیب‌های قلبی‌-عروقی شوند.

برگزارکنندگان این رویداد ادعا می‌کنند که مسابقات پیشرفته مرزهای توانایی انسان را جابه‌جا خواهد کرد اما منتقدان، به‌ویژه در جنبش المپیک، این مسابقات را توهینی به روح و اصول بنیادین ورزش رقابتی می‌دانند.

«ما روراست و شفاف هستیم»

تراویس تایگارت، مدیرعامل آژانس ضد دوپینگ آمریکا، می‌گوید: «هیچ‌کس مجبور نیست برای بهترین بودن تحت فشار قرار بگیرد یا از دارو استفاده کند.»

او به بی‌بی‌سی گفته است اگرچه پروتکل‌های مبارزه با دوپینگ المپیک ضعف‌های آشکاری دارند اما راه‌حل این مشکل اصلاح سیستم است، نه رو آوردن به دوپینگ.

به گفته او، باید این اطمینان به ورزشکاران داده شود که المپیک پاک است و با متخلفان برخورد خواهد شد: «ما نمی‌خواهیم روزی بچه‌هایمان به ما بگویند " برای مدال آوردن در المپیک در ۱۸ یا ۲۰ سالگی، باید هر روز دارویی احتمالا خطرناک را به باسن خودم تزریق کنم".»

اما شرکت «انهنسد» (Enhanced)، برگزار‌کننده این بازی‌ها، ادعا می‌کند که قصد دارد جریانی پنهان را آشکار کند. جریانی که به باور این شرکت نشان می‌دهد بسیاری از ورزشکاران پشت پرده دوپینگ می‌کنند.

شرکت‌کنندگان مسابقات پیشرفته در سالن همایش هتل-کازینوی «ریزورتس ورلد» لاس‌ وگاس جمع شدند و برای دو ساعت به پرسش‌های رسانه‌ها پاسخ دادند. ولی از میان آن‌ها هافثور پی‌یر‌شون، قوی‌ترین مرد جهان - که بر خلاف امیدش برای شکستن بهترین رکورد ددلیفت خود (۵۱۰ کیلوگرم) در این مسابقات موفق به این کار نشد - تنها کسی بود که گفت چه دارویی مصرف می‌کند. سایر ورزشکاران اما در این باره سکوت کردند.

پی‌یر‌شون که نقش «کوهستان» را در سریال بازی تاج‌وتخت بازی کرده است، می‌گوید به این دلیل بی‌پرده‌ درباره مصرف استروئید صحبت کرده که این موضوع در دنیای حرفه‌ای قوی‌ترین مردان پذیرفته شده است.

شانیا کالینز، دونده سرعت آمریکایی، معتقد است همین که شرکت‌کنندگان در این بازی‌ها به دوپینگ اعتراف می‌کنند، نشان می‌دهد آن‌ها نسبت به کسانی که مخفیانه تقلب می‌کنند، اخلاق‌مدارتر هستند: «ما از همان ابتدا رو راست و شفاف هستیم. وقتی تا این حد در دادن اطلاعات شفاف هستیم، چه کسی می‌تواند صداقت ما را زیر سوال ببرد؟»

با این حال، برخی از نهادهای مدیریتی ورزش، ورزشکارانی که برای شرکت در این مسابقات انتخاب شده‌اند را به‌طورعلنی توبیخ کرده‌اند.

جک باکنر، مدیرعامل فدراسیون دوومیدانی بریتانیا، گفت که ژانویه گذشته وقتی خبر ثبت نام ریس پرسکود، دونده سرعت سابق بریتانیا، در این مسابقات فاش شد، بسیار «شوکه» شده است. سازمان مبارزه با دوپینگ بریتانیا هم این رویداد را یک «ماجراجویی نسنجیده» خوانده است.

هم‌زمان، فدراسیون ورزش‌های آبی بریتانیا اعلام کرد اگر بن پراود در مسابقات پیشرفته شرکت کند، دیگر برای تیم المپیک بریتانیا انتخاب نخواهد شد. تهدیدی که مانع حضور او در این رقابت‌ها نشد.

پای پول کلانی در میان است

پراود که در المپیک ۲۰۲۴ پاریس مدال نقره شنای ۵۰ متر آزاد را کسب کرد، امیدوار بود با استفاده از داروهای نیروزا رکورد جهان را بشکند و برنده جایزه یک میلیون دلاری این مسابقات شود. او در رشته شنای ۵۰ متر پروانه اول شد و جایزه‌ ۲۵۰ هزار دلاری دریافت کرد اما پنج صدم ثانیه اختلاف با رکورد جهانی، آرزویش را بر باد داد.

پراود پیش از آغاز مسابقات به بی‌بی‌سی گفت: «هیچ پولی در ورزش نیست. من ۳۰ ساله بودم و تازه مدال نقره گرفته بودم، دیگر چه مسیری را باید برای آینده‌ام دنبال می‌کردم؟»

پراود که به دلیل پیوستن به مسابقات پیشرفته به شدت محکوم شده، گفته که برای کسب این جایزه نقدی، باید ۱۳ سال پیاپی در مسابقات قهرمانی جهان مدال طلا می‌گرفت.

شرکت انهنسد پیش از این و در جریان یکی از مسابقات آزمایشی خود که پیش از رقابت‌های ۲۴ مه برگزار شد، به یک شناگر که برای شکستن رکورد جهانی دوپینگ‌ کرده بود، یک میلیون دلار پرداخت کرده است.

بخش عمده ۴۲ ورزشکاری که در مسابقات پیشرفته حضور یافتند، از تستوسترون و عده‌ای هم از هورمون رشد انسانی و محرک‌هایی مانند آدرال استفاده کردند.

با این حال همه شرکت‌کنندگان دوپینگ نکردند و عده‌ای از آن‌ها پاک مسابقه دادند.

هانتر آرمسترانگ، شناگر آمریکایی، پیش از این مسابقات گفته بود که «قطعا» نمی‌خواهد در این بازی‌ها دوپینگ کند: «من شخصا افتخار می‌کنم که با تکیه بر استعداد طبیعی خدادادی‌ام تا این مرحله پیش آمده‌ام.»

او بدون استفاده از استروئید، مدال طلای شنای ۵۰ متر کرال پشت مردان را بدست آورد. او در رشته شنای ۱۰۰ متر آزاد هم نفر دوم شد.

قصد هانتر از شرکت در این مسابقات کسب جایزه نقدی بدون استفاده از دوپینگ و پس از آن آماده‌سازی برای بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس بود. البته با توجه به اعتراض شدید بسیاری از نهادهای ورزشی مسئول انتخاب ورزشکاران، هنوز مشخص نیست که آیا او اجازه این کار را خواهد داشت یا نه.

با این حال، تایگارت از آژانس مبارزه با دوپینگ آمریکا به بی‌بی‌سی گفت که تا زمانی که یک ورزشکار آزمایش‌های دوپینگ را برای کسب سهمیه المپیک با موفقیت پشت سر بگذارد، از نظر قوانین مانعی برای حضور او وجود ندارد.

او البته این نکته را هم یادآوری کرد که فدراسیون جهانی ورزش‌های آبی پیش از این تهدید کرده هر شناگری که در مسابقات پیشرفته شرکت کند، محروم خواهد کرد.

نگرانی‌های گسترده‌تر برای جامعه

اوایل ماه مه، شرکت انهنسد عرضه سهام خود در بورس نیویورک را آغاز کرد.

به نظر می‌رسد شرکت انهنسد از این رقابت‌ها به عنوان فرصتی برای فروش آنلاین داروها و مکمل‌های نیروزا بهره برده است.

در دورانی که شبکه‌های اجتماعی پر از تبلیغات خرید پپتیدهای (زنجیره‌های کوتاهی از آمینواسیدها که به عنوان واحدهای ساختاری، نقش مهمی در تولید پروتئین‌های بدن دارند) غیرمجاز است و فشار سنگینی بر افراد وارد می‌شود تا ظاهرشان با معیارهایی خاص تطابق داشته باشد، این موضوع نگرانی‌های گسترده‌تری را برای برخی ایجاد کرده است.

جو ونار، بنیان‌گذار موسسه «فیت اینسایدر»، که روی تحلیل صنعت سلامت و تندرستی تمرکز دارد، بر این باور است که عادی‌سازی داروهای نیروزا پیامدهای فرهنگی و بهداشتی نامعلومی به همراه خواهد داشت.

او معتقد است که افراد حق دارند از مداخلات پزشکی قانونی استفاده کنند، اما نگران است که برخی این کار را به بهای نادیده گرفتن آمادگی جسمانی و رژیم غذایی سالم انجام دهند: «نوجوانان از فیلترهای شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و بوتاکس تزریق می‌کنند. آن‌ها دچار اختلال خودزشت‌انگاری شده‌اند. به‌ویژه مردان جوان که در این زمینه آمارهایی بی‌سابقه‌ جا گذاشته‌اند.»

به گفته ونار، مسابقات پیشرفته تنها بازتاب‌‌دهنده چنین مشکلاتی است ، نه بوجود‌آورنده آن‌ها: «این مشکلی است که والدین، فرهنگ و در سطح وسیع‌تر، جامعه باید به آن بپردازند.»

جیمز مگنوسن، یکی از شرکت‌کننده‌گان مسابقات پیشرفته، با این نظر موافق است. این شناگر استرالیایی می‌گوید که والدین باید بر آنچه فرزندانشان تماشا می‌کنند کنترل داشته باشند و مسئولیت فردی‌اش را بپذیرند. او البته بر این نکته هم تاکید می‌کند که مسابقات پیشرفته «کودکان را هدف قرار نداده است.»

او می‌گوید: «این یک شرکت و محصول سرگرمی است که مخاطب هدف آن، علاقه‌مندان به حوزه‌های افزایش طول عمر و ارتقای عملکرد انسانی هستند.»

بعید به نظر می‌رسد که موج انتقادها به مسابقات پیشرفته به این زودی‌ها فروکش کند.

با این حال، نه شرکت‌کننده و نه تماشاگرانی که با دعوت اختصاصی در لاس‌وگاس حاضر شدند، دلسرد به نظر نمی‌رسیدند.

کافی است چرخی در این محیط بزنید تا گوش‌تان با اصطلاحاتی چون «بایو هکینگ» یا «هک زیستی»، «بهینه‌سازی انسان» و «فراتر رفتن از مرزهای طبیعی بدن» آشنا شود.

آنچه در حال رخ داده است شاید در نهایت ابعادی فراتر از یک رویداد ورزشی منحصر به فرد پیدا کند. سئوال اصلی اینجاست که آیا ورزش در حال تبدیل شدن به میدان آزمایشی برای یک تحول فرهنگیِ بسیار گسترده‌تر است؟